«Η Ελλάδα είναι η πιο αυταρχική χώρα στην Ευρώπη»
Επιλέγω στα social media μου να μοιράζομαι κυρίως θετικές ειδήσεις, ενδιαφέροντα νέα από τις νευροεπιστήμες, την ψυχολογία και όλους εκείνους τους τομείς που προάγουν τον άνθρωπο, την εξέλιξη και την ομορφιά.
Μερικές φορές όμως χρειάζεται να γίνεται μία στάση και να βλέπουμε τι γίνεται τριγύρω.
Ειδικά όταν οι μήνες περνούν και πλέον αρχίζουν να γίνονται “συνήθεια” ορισμένα πράγματα επικίνδυνα για κάποιες βασικές αρχές της ηθικής και των ελευθεριών του ανθρώπου.
Διότι η φράση “ουδέν μονιμότερο του προσωρινού” έχει τη δική της αξία και σημασία.
Αφορμή για αυτό το κείμενο αυτό είναι ένα άρθρο που διάβασα σήμερα και αναφέρεται σε κάποιες νέες μελέτες σοβαρών πανεπιστημίων και φορέων:
Μία έκθεση-κόλαφο για την Ελλάδα δημοσίευσε το ινστιτούτο V-Dem του Πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ, σύμφωνα με το οποίο η δημοκρατία της Ελλάδας κατά τη διάρκεια της πανδημίας βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με το Μπαγκλαντές και το Κονγκό, αποτελώντας την πιο αυταρχική χώρα της Ευρώπης.
Έχουν επιβληθεί στους πολίτες απαγορεύσεις «για την προστασία τους» που δεν τολμούν να επιβάλλουν ούτε θεοκρατικές δικτατορίες όπως το Ιράν, το οποίο σύμφωνα και με το Blooomberg είναι καλύτερο και πιο ελεύθερο μέρος για να ζεις από την Ελλάδα κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Η Ελλάδα αποτελεί ουραγό της Ευρώπης στον σεβασμό των δημοκρατικών προτύπων κατά την περίοδο της πανδημίας. Πιο συγκεκριμένα, η χώρα μαζί με τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη, βρίσκεται στις χειρότερες θέσεις της Ευρώπης όσον αφορά τις δημοκρατικές παραβιάσεις (democratic violations) τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο.
Παράλληλα, κατατάσσεται διεθνώς, στη (χειρότερη) κατηγορία των κρατών όπου καταγράφηκαν «μείζονες δημοκρατικές παραβιάσεις» από τον Μάρτιο έως τον Δεκέμβριο του 2020 με επίκληση την προστασία από τον ιό, μαζί με χώρες όπως η Τουρκία, την ώρα που η Ουγγαρία (που θεωρείται από αρκετούς ως «αυταρχική»), βρίσκεται σε πολύ καλύτερη θέση.
Σύμφωνα με το ινστιτούτο, η θέση της Ελλάδας οφείλεται κυρίως σε σημαντικούς περιορισμούς της ελευθερίας του Τύπου, σε καταχρηστικές συμπεριφορές των αρχών ασφαλείας αλλά και φυσικά στις δρακόντιες απαγορεύσεις κυκλοφορίας «λόγω κορωνοϊού».
………..
Αντί σχολίου ή επιλόγου νομίζω πως καταλληλότερο για τη περίσταση οπτικοακουστικά είναι το γνωστό τραγούδι του Μηλιώκα “Για το καλό μου”
Στίχοι:
Είδα ένα κόσμο να γκρεμίζεται μπροστά μου
είδα να γίνεται γιαπί η γειτονιά μου
για το καλό μου
Είδα τα δέντρα που σκαρφάλωνα κομμένα
σε φορτηγό τα όνειρά μου φορτωμένα
για το καλό μου
Είδα το δάσκαλο να με χτυπάει με ζήλο
είδα τα χέρια μου πρησμένα από το ξύλο
είδα τα νεύρα μου σιγά σιγά να σπάνε
με καλοσύνη και στοργή να με χτυπάνε
Για το καλό μου για το καλό μου
ώσπου δεν άντεξε στο τέλος το μυαλό μου
πήρε ανάποδες στροφές για το καλό μου
και είμαι στο θάλαμο εννιά για το καλό μου
στην ηρεμία για να βρω τον εαυτό μου
Είδα να κόβουν τη μπουκιά για τη μπουκιά μου
ρούχα να φτιάχνουν απ’ τα ρούχα τα παλιά μου
για το καλό μου
Είδα τη μάνα μου να κλαίει απελπισμένα
είδα το γέρο μου να φεύγει για τα ξένα
για το καλό μου
Είδα τους φίλους μου να σκίζονται για μένα
………….