Το 1950, ο Curt Richter, καθηγητής κολεγίου, διεξήγαγε ένα ανατριχιαστικό πείραμα με αρουραίους για να μελετήσει πόσο καιρό θα μπορούσαν να επιβιώσουν πριν τον πνιγμό.
 
Πρώτα πήρε μια ντουζίνα αρουραίους, τους έβαλε σε γυάλινα βάζα, τους γέμισε νερό και τους είδε να πνίγονται. Οι κανάτες ήταν πολύ μεγάλες, οπότε δεν μπορούσαν να αρπάξουν τα πλαϊνά ή να πηδήξουν έξω.
 
Κατά μέσο όρο, σταμάτησαν να αντιστέκονται μετά από περίπου 15 λεπτά.
 
Αλλά μετά ο Ρίχτερ έκανε μια περιστροφή στο πείραμα του.
 
Λίγο πριν πεθάνουν από την κούραση, οι ερευνητές έβγαλαν τους αρουραίους από τα βάζα, τους άφησαν να ξεκουραστούν για λίγα λεπτά για να τους ξαναβάλουν μέσα για ένα δεύτερο γύρο.
 
Πόσο νομίζεις ότι άντεξαν οι αρουραίοι;
Άλλα 15 λεπτά;
10 λεπτά;
5;
Όχι… 60 ώρες.
 
Δεν είναι λάθος. Την πρώτη φορά “άντεξαν” για δεκαπέντε λεπτά και τη δεύτερη, οι ίδιοι αρουραίοι, αύξησαν την αντοχή τους διακόσιες σαράντα φορές και πήγαν στις εξήντα ώρες.
 
Υπήρχε ένας αρουραίος που κολύμπησε για 81 ώρες.
 
Το συμπέρασμα είναι ότι οι αρουραίοι πίστευαν ότι θα διασωθούν, και γι ‘ αυτό συνέχισαν το κολύμπι σε ένα επίπεδο που θεωρούνταν αδύνατο.
 
Αυτή η ιστορία εξηγείται συχνά στη θετική ψυχολογία ως παράδειγμα της σημασίας της «ελπίδας και της αισιοδοξίας»..
 
Ο Richter είπε ότι είναι θέμα απελπισίας. Οι αρουραίοι της πρώτης ομάδας ήταν απελπισμένοι. Δεν ήξεραν ότι η μοίρα (βλέπε άνθρωπος που δυστυχώς κάνει πειράματα σε ζώα…) μπορούσε να τους επιφυλάσσει ένα καλύτερο μέλλον, οπότε δρώντας και ορμώμενοι από απελπισία επέδειξαν πολύ λιγότερη αντοχή από όση πραγματικά είχαν το απόθεμα να επιδείξουν.
Αντίθετα, οι αρουραίοι της δεύτερης ομάδας τη στιγμή που σώθηκαν, η απελπισία τους αντικαταστάθηκε με ελπίδα και ήταν αυτή που τους γέμισε με δύναμη και αντοχή και τους κράτησε μέσα στο νερό διακόσιες σαράντα φορές περισσότερο.
 
Είναι προφανές ότι οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να κάνουν περισσότερα όταν λαμβάνουν υποστήριξη ή ενθάρρυνση, και σταματούν ή εγκαταλείπουν όταν δεν έχουν ελπίδα ή αρκετή εκτίμηση.
 
Αν θέλω να αντέξω περισσότερο χρειάζεται να μπορώ να δω ένα καλύτερο μέλλον, να έχω κάτι στο οποίο ελπίζω, κάτι στο οποίο προσβλέπω, κάτι το οποίο επιθυμώ και να θεωρώ ταυτόχρονα πως είναι πιθανό να συμβεί.
 
Δεν έχει σημασία αν έχεις αποτύχει ή αν έχεις ηττηθεί. Το μόνο που έχει σημασία είναι ότι μαθαίνεις κάτι, σηκώνεσαι πάλι όρθιος και προσπαθείς ξανά. Η νίκη είναι ένα καλό συναίσθημα, αλλά το να βγαίνεις νικητής όταν κανείς άλλος δεν πίστευε ότι μπορούσες είναι ένα καταπληκτικό συναίσθημα.
 
Σταμάτα να κατηγορείς τον εαυτό σου. Είσαι ένα έργο σε εξέλιξη.
 
Το οποίο σημαίνει ότι φτάνεις πιο κοντά στον στόχο σου κάνοντας ένα βήμα την φορά, όχι απευθείας.
 
Το να «τερματίσεις τελευταίος» θα είναι πάντα καλύτερο από το να «μην τερματίσεις», το οποίο οδηγεί στο «δεν ξεκίνησες ποτέ». Μην σκέφτεσαι πάρα πολύ, διότι θα δημιουργήσεις ένα πρόβλημα που δεν υπήρχε καν εξαρχής.
 
Κάθε επίτευγμα ξεκινά όταν παίρνεις την απόφαση να το δοκιμάσεις και να ΜΠΕΙΣ ΣΤΗ ΔΡΑΣΗ!